ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಲೆತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಹಲವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ರೈತರ ನಡುವೆ ಇಂದಿಗೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. ಅಂತಹ ಒಂದು ಪದ್ಧತಿ ಎಂದರೆ ಪಪ್ಪಾಯಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಮರಗಳ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಮೊಳೆ ಹೊಡೆಯುವುದು.ಹಲವು ರೈತರು ಮತ್ತು ತೋಟಗಾರರು ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮರಕ್ಕೆ ಮೊಳೆ ಹೊಡೆದರೆ ಹಣ್ಣು ಬಿಡದ ಅಥವಾ “ಗಂಡು” ಮರಗಳು ಫಲ ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಮರಕ್ಕೆ ಉಂಟಾಗುವ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಅದರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಉಂಟಾಗಿ ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈ ಪದ್ಧತಿಯ ಹಿಂದಿನ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮರದ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾದಾಗ ಅದು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ವೇಳೆ ಸಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಥಿಲೀನ್ ಮತ್ತು ಜಾಸ್ಮೋನಿಕ್ ಆಮ್ಲದಂತಹ ಒತ್ತಡ ಸಂಬಂಧಿತ ಹಾರ್ಮೋನುಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿ ಹೂವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಗಂಡು ಮರಗಳು ಸಹ ಹಣ್ಣು ಬಿಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾದವಿದೆ.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೆಲದಿಂದ 3 ರಿಂದ 4 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಮೊಳೆಯನ್ನು ಭಾಗಶಃ ಹೊಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಲೋಹದ ಮೊಳೆಯ ಬದಲು ಮರದ ಕಡ್ಡಿ ಅಥವಾ ಟೂತ್ಪಿಕ್ ಬಳಸುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಕೃಷಿ ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬೇರೆ. ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮರಕ್ಕೆ ಮೊಳೆ ಹೊಡೆಯುವುದರಿಂದ ಮರದ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಗಾಯಗಳ ಮೂಲಕ ಶಿಲೀಂಧ್ರ, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ ಹಾಗೂ ಇತರ ರೋಗಕಾರಕಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಮರದ ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗೆಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮರದ ಹಣ್ಣಿನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಅದರ ತಳಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಪೋಷಕಾಂಶ, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು, ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೊಳೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ಹಣ್ಣಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ.
ಪಪ್ಪಾಯಿ ಗಿಡಗಳಿಂದ ಉತ್ತಮ ಇಳುವರಿ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರತಿದಿನ 6 ರಿಂದ 8 ಗಂಟೆಗಳಷ್ಟು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ದೊರೆಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಕಾಂಪೋಸ್ಟ್, ವರ್ಮಿಕಾಂಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಗೂ ಪೊಟ್ಯಾಶ್ ಸಮೃದ್ಧ ಗೊಬ್ಬರಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಉತ್ತಮ. ನಾಟಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬೀಜ ಅಥವಾ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಸಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ಸಹ ಫಲ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.ಹೀಗಾಗಿ ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮರಕ್ಕೆ ಮೊಳೆ ಹೊಡೆಯುವಂತಹ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಧಾನಗಳ ಬದಲು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಗಿಡಗಳು ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಇಳುವರಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
