ಆಷಾಢ ಮಾಸ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳಿಬರುವ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, “ಆಷಾಢದಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ ಮತ್ತು ಸೊಸೆ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು” ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತವರು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಅಥವಾ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಆರೋಗ್ಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನ ಹಾಗೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳೂ ಅಡಗಿವೆ ಎಂದು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಆಷಾಢ ಮಾಸವು ಮಳೆಗಾಲದ ಆರಂಭದ ಸಮಯ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೊಳ್ಳೆಗಳು, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ ಹಾಗೂ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇಂದಿನಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಯುವತಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರೆ ಆಕೆಗೆ ತವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಆರೈಕೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದೊರೆಯಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ತವರು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ರೂಢಿಯಾಯಿತು.
ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ. ಆಷಾಢ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದು ಮಹಿಳೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದರೆ, ಸುಮಾರು ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮಗು ಚೈತ್ರ ಅಥವಾ ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಮಾರ್ಚ್, ಏಪ್ರಿಲ್ ಅಥವಾ ಮೇ ತಿಂಗಳ ತೀವ್ರ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೆರಿಗೆ ಆಗುವ ಸಂಭವ ಹೆಚ್ಚು.ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಬೇಸಿಗೆಯ ಹೆರಿಗೆ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ, ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ದೂರವಿಡುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಪೂರ್ವಜರು ರೂಪಿಸಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಯುವತಿ ಅತ್ತೆ ಮನೆ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ತವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಮತ್ತೆ ಅತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವುದರಿಂದ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೂ ಇದೆ.ಹೀಗಾಗಿ, ಆಷಾಢದಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ–ಸೊಸೆ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು ಎಂಬ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಆರೋಗ್ಯದ ರಕ್ಷಣೆ, ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಸೌಹಾರ್ದ ಕಾಪಾಡುವುದು ಹಾಗೂ ತಾಯಿ–ಮಗುವಿನ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪೂರ್ವಜರು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಜ್ಞಾನ ಅಡಗಿದೆ. ಆದರೆ “ಆಷಾಢದಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ–ಸೊಸೆ ಪರಸ್ಪರ ಮುಖ ನೋಡಬಾರದು” ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಥವಾ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ; ಅದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
