ಅಮ್ಮ ಎನ್ನುವ ಅದ್ಭುತ: ಮಾತೃ ದಿನದ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವ ಇಲ್ಲಿದೆ

ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಮಮತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ವಿಶೇಷ ದಿನವೇ “ಮದರ್ಸ್ ಡೇ” ಅಥವಾ ಮಾತೃ ದಿನ. ಜಗತ್ತಿನ ಬಹುತೇಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಮೇ ತಿಂಗಳ ಎರಡನೇ ಭಾನುವಾರ ಈ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ಥಾನ, ಸಾಧನೆ, ಯಶಸ್ಸು ಬಂದರೂ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ದಿನ ಇದು.

ತಾಯಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ; ಅದು ಮಮತೆಯ ರೂಪ, ತ್ಯಾಗದ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಗುರು. ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ನಗು, ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ, ಮೊದಲ ಮಾತು – ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ತಾಯಿಯ ನೆರಳು ಇರುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನೇ ಬಲಿಕೊಡುವ ಹೃದಯವೇ ತಾಯಿ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲೂ ತಾಯಿಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಮದರ್ಸ್ ಡೇ ಆಚರಣೆಗೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಅನ್ನಾ ಜಾರ್ವಿಸ್ ಎಂಬ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥವಾಗಿ 1908ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಆರೋಗ್ಯ ಜಾಗೃತಿಗಾಗಿ ದುಡಿದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಆನ್ ರೀವ್ಸ್ ಜಾರ್ವಿಸ್ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಈ ಆಚರಣೆ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಂಡು 1914ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ವುಡ್ರೋ ವಿಲ್ಸನ್ ಮೇ ತಿಂಗಳ ಎರಡನೇ ಭಾನುವಾರವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ “ಮದರ್ಸ್ ಡೇ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಈ ಆಚರಣೆ ವಿಶ್ವದ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.

ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತೃ ದಿನದ ಆಚರಣೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆ ನೀಡುವುದು, ಶುಭಾಶಯ ಕೋರுவது, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗಿನ ನೆನಪು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವ ತಾಯಂದಿರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ಕಳವಳಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಮಾತೃ ದಿನವು ಕೇವಲ ಸಂಭ್ರಮದ ದಿನವಲ್ಲ; ತಾಯಿಯ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ಅವರ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅವಕಾಶವೂ ಹೌದು.ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವವರು ಇದ್ದರೂ, ದೇವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿನ ನೋವಿಗೆ ಮೊದಲಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುವವರು ತಾಯಿ; ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮೊದಲಾಗಿ ನಗುವವರು ಕೂಡ ತಾಯಿ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ “ತಾಯಿ ಇದ್ದರೆ ಮನೆ ಸ್ವರ್ಗ” ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಇಂದಿಗೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.

ಮಾತೃ ದಿನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ದುಬಾರಿ ಉಡುಗೊರೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು “ನೀವು ಇದ್ದೀರಾ ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಎನ್ನುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.