ಸುದ್ದಿಒನ್,ಆಗಸ್ಟ್.9: ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಕಾಂಗೋ (ಡಿಆರ್ಸಿ) ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಬೋಲಾ ವೈರಸ್ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.
1976ರಲ್ಲಿ ಎಬೋಲಾ ನದಿಯ ಬಳಿ ಈ ವೈರಸ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪತ್ತೆಯಾದಂದಿನಿಂದ ಕಾಂಗೋದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೆ 15 ಬಾರಿ ಸೋಂಕು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಬೋಲಾ ರೂಪಾಂತರವು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಿದ್ದು, ಈಗಾಗಲೇ 4,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕರಣಗಳು ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ದೇಶವು ಲಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮಿತಿಮೀರುತ್ತಿರುವುದು ಜಾಗತಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಳವಳ ಮೂಡಿಸಿದೆ.
ಎಬೋಲಾ ವೈರಸ್ ರೋಗವು ‘ಫಿಲೋವಿರಿಡೆ’ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ವೈರಸ್ನಿಂದ ಬರುವ ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಕಾಯಿಲೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ‘ಝೈರ್ ಎಬೋಲಾವೈರಸ್’ ತಳಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಕಾಂಗೋದಲ್ಲಿನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸರಣಿ ಸೋಂಕಿಗೆ ಇದೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಹಣ್ಣಿನ ಬಾವಲಿಗಳು ಈ ವೈರಸ್ನ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಕಗಳಾಗಿದ್ದು, ಸೋಂಕಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ರಕ್ತ, ದೇಹದ ದ್ರವಗಳು ಅಥವಾ ಗಾಯಗೊಂಡ ಚರ್ಮದ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು 2 ರಿಂದ 21 ದಿನಗಳ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ತೀವ್ರ ಜ್ವರ, ತಲೆನೋವು, ಸ್ನಾಯು ನೋವು, ಆಯಾಸ, ಗಂಟಲು ನೋವು, ವಾಂತಿ, ಭೇದಿ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುವುದು ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿವೆ.
ಹಿಂದಿನ ಬಾರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಬಾರಿ ವೈರಸ್ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹರಡಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಸೋಂಕು ಗ್ರಾಮೀಣ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ನಗರ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಜನನಿಬಿಡ ಸಾರಿಗೆ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವುದು. ಜೊತೆಗೆ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಎಬೋಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮಲೇರಿಯಾ ಮತ್ತು ಟೈಫಾಯಿಡ್ನಂತೆ ಕಾಣುವುದರಿಂದ ರೋಗನಿರ್ಣಯ ತಡವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ರೋಗಿಗಳು ತಡವಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಕುಟುಂಬಸ್ಥರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಸೋಂಕು ಬೇಗನೆ ಪಸರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಅಲ್ಲದೆ, ಪೂರ್ವ ಕಾಂಗೋದ ಉತ್ತರ ಕಿವು ಮತ್ತು ಇಟುರಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಶಸ್ತ್ರ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾಚಾರವು ವೈರಸ್ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ತಡೆಯಾಗಿದೆ. ಹಿಂಸಾಚಾರದಿಂದಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಹಾಗೂ ಜನರು ಭೀತಿಯಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ವೈರಸ್ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಗಡಿಗಳಿಗೂ ಹರಡುತ್ತಿದೆ. ಸುಸಜ್ಜಿತ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳು, ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕಾ ರಕ್ಷಣಾ ಉಪಕರಣಗಳು (ಪಿಪಿಇ ಕಿಟ್) ಮತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಕೊರತೆಯು ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಳಿಸಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ರೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಅಜ್ಞಾನ, ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲಿನ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಸಹ ಸೋಂಕು ವ್ಯಾಪಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.
ಸವಾಲುಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ, ಆಡಳಿತ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಲಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸೋಂಕನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ. ‘ಎರ್ವೆಬೋ’ ಎಂಬ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಸೋಂಕಿತರ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕಿತರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೊನೊಕ್ಲೋನಲ್ ಆಂಟಿಬಾಡಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಾದ ‘ಇನ್ಮಾಜೆಬ್’ ಮತ್ತು ‘ಎಬಂಗಾ’ ಔಷಧಗಳು ರೋಗಿಗಳ ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ (WHO) ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾ ಸಿಸಿಡಿಸಿ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೋಂಕಿತರನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದು, ಸುರಕ್ಷಿತ ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯಗಳು ತೀವ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
