ಸುದ್ದಿಒನ್, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ,: ನವೆಂಬರ್. 01 : ಇಂದು ನಾಡಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹಳದಿ-ಕೆಂಪು ಬಾವುಟಗಳು ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಭುವನೇಶ್ವರಿಯ ತೇರು ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಹೊತ್ತಿದು. ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವೆಂದರೆ ಬರೀ ಉತ್ಸವ, ಭಾಷಣಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಾಡಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬೇರುಗಳನ್ನು ನೀರೆರೆದು ಪೋಷಿಸಿದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇವಕರನ್ನು ನೆನೆಯುವ ಪುಣ್ಯಕಾಲ. ರಾಜ್ಯದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚರಿತ್ರೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತನು-ಮನಗಳಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ. ಅಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಚಾರಕ, ಸರಳತೆಯ ಸಾಕಾರಮೂರ್ತಿ 90 ರ ಹರೆಯದ ಕೆ. ವೆಂಕಣ್ಣಾಚಾರ್ ಪ್ರಮುಖರಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
ವೇದಿಕೆಯ ಶೋಭೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯ :
ಚಿತ್ರದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನವಿರಲಿ, ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣವಿರಲಿ ಅಥವಾ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಇರಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ವೆಂಕಣ್ಣಾಚಾರ್ ಹಾಜರಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸ್ವಾಗತ, ವಂದನಾರ್ಪಣೆ ಅಥವಾ ಇಡೀ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಗುರುತರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವರ ಹೆಗಲಿಗೇರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕೃತಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನುಡಿ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಸಭೆಯ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಅವರು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದು ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಲಿ, ಸಾಹಿತಿಗಳಾಗಲಿ ಅವರ ಗುಣಗಾನದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಮಣಿಯದವರಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರ ವಾಗ್ನರಿ ಅತಿಯೆನಿಸಿದರೂ, ಇಡೀ ಸಭೆಗೆ ಅದು ಕಳಶವಿಟ್ಟಂತೆ ಕಳೆ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲೂ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸಹೃದಯತೆ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು.
ಪಾಳೆಯಗಾರರ ಕಾಲದ ಸ್ವಾಗತ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನಿಕೆ :
ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಪಾಳೆಯಗಾರರ ವಂಶಸ್ಥರಾದ ದಿವಂಗತ ಪಿ.ಆರ್. ವೀರಭದ್ರನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಪಾಳೆಯಗಾರರ ಕಾಲದ ವಂದಿಮಾಗಧರಂತೆ ‘ಜಯವಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಉದ್ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಅಪೂರ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ರೋಚಕವಾಗಿ, ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಹೇಳುವುದು ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಚೀಲವನ್ನು ನೋಡಿ ‘ನಿಮಗೆ ಅದೊಂದು ಭೂಷಣವಿದ್ದಂತೆ’ ಎಂದು ಕುಶಲ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ಯಾದೃಶ. ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ ಗೌರವಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಗುಣ ಅವರಲ್ಲಿ ಸದಾ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಶಾಸ್ತ್ರ, ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ :
ತೊಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಕಲಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಸಂಶೋಧಕ ಬಿ. ರಾಜಶೇಖರಪ್ಪನವರೊಂದಿಗೆ ವೆಂಕಣ್ಣಾಚಾರ್ ಅವರ ಭೇಟಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಅವರು ಸರ್ಕಾರಿ ಕಿರಿಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಶಾಸ್ತ್ರ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಟ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಗೋಷ್ಠಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಾತುಕತೆಯ ನಡುವೆ ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಗಮಗಮಿಸುವ ಫಿಲ್ಟರ್ ಕಾಫಿಯ ರುಚಿ ಮೂರು ದಶಕಗಳು ಕಳೆದರೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸವಿನೆನಪಾಗಿದೆ.
ಚನ್ನಗಿರಿ ಹೋಟೆಲ್ ನಂಟು :
ಒಮ್ಮೆ ಸಂತೆ ಹೊಂಡದ ಬಳಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅವರು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಅರಳಿಮರದ ಪಕ್ಕದ ಹೋಟೆಲ್ ಇಂದಿಗೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ. ಹೊರಗಿನ ಬೋರ್ಡ್ ‘ಕೃಷ್ಣಭವನ್’ ಎಂದಿದ್ದರೂ ಊರಿನ ಜನಕ್ಕೆ ಅದು ‘ಚನ್ನಗಿರಿ ಹೋಟೆಲ್’. ಅಲ್ಲಿಯ ಸಣ್ಣ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸವಿದ ಆ ಕಾಲಿದೋಸೆ ಮತ್ತು ಚಟ್ನಿಯ ರುಚಿ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದ ಮೇಲೂ ದುರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವುದು ಒಂದು ಕಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಹೋಟೆಲ್ ಮಾಲೀಕರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಬೆಸೆದ ಆ ಬಾಂಧವ್ಯ ಇಂದಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.
ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆಯ ಸೇವೆ :
ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಇತಿಹಾಸವು ಹುಲ್ಲೂರು ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಜೋಯಿಸರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬಿ. ರಾಜಶೇಖರಪ್ಪ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ತೆಲಗಾವಿಯವರವರೆಗೆ ಅನೇಕ ದಿಗ್ಗಜರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದೆ. ಈ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ ವೆಂಕಣ್ಣಾಚಾರ್, ಕೋಟೆ-ಕೊತ್ತಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಪಾಳೆಯಗಾರರ ಚರಿತ್ರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರೆದರು. ನಂತರ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಜಿಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆಯ ಉಪನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ನಿಯೋಜನೆಗೊಂಡ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜಿಲ್ಲೆಯಾದ್ಯಂತ ಕನ್ನಡದ ಕಂಪನ್ನು ಪಸರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದರು. ಇಲಾಖೆಯ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ಕಾಲಿನ ಮೂಳೆ ಮುರಿದರೂ, ಅವರ ಕನ್ನಡದ ಕಾಯಕ ಮಾತ್ರ ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
ನಿವೃತ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಬತ್ತದ ಉತ್ಸಾಹ
ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿಯಾದ ಅವರ ಜೀವನ ಅವರ ತಲೆಗೂದಲಿನಷ್ಟೇ ಬಿಳುಪಿನಿಂದ, ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶತೆಯಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರವೂ ಸಾಹಿತ್ಯವೇ ಅವರ ನಿತ್ಯ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿದೆ. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಅವರು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ‘ಮಾಹಿತಿ ಕೋಶ’. ಈ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕನ್ನಡದ ಸೇವೆಗೆ ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟ ಇಂತಹ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಚಾರಕರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಮೂಲ ಲೇಖನ : ಡಾ. ಮೀರಾಸಾಬಿಹಳ್ಳಿ ಶಿವಣ್ಣ ಅವರ ಬಿಂಬ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಆಯ್ದ ಲೇಖನ ಅಪೂರ್ವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಚಾರಕ
