ಭಾರತವು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಗಣರಾಜ್ಯ ಅಥವಾ ಇಂಡಿಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿರುವ ಈ ದೇಶವು ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನವಾಗಿದೆ. ಸುಮಾರು 140 ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯುಳ್ಳ ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಶ್ರೀಮಂತ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ.
ಇತಿಹಾಸದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಾಜರು, ಕವಿಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಭಾರತವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೆಸರುಗಳು ದೇಶದ ಭೌಗೋಳಿಕತೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ 10 ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ಇಲ್ಲಿವೆ
ಭಾರತ್: ಪ್ರಾಚೀನ ರಾಜ ದುಷ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಶಕುಂತಲೆಯ ಪುತ್ರನಾದ ಭರತ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಪೌರಾಣಿಕ ನಂಬಿಕೆ. ಇಂದಿಗೂ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ಹೆಸರು.
ಇಂಡಿಯಾ (India): ಸಿಂಧೂ ನದಿಯಿಂದ ಬಂದ ಪದ. ಗ್ರೀಕರು “ಇಂಡೋಯ್” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಇದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ.
ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ್: ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಾದ ಹೆಸರು. ‘ಹಿಂದೂ’ ಮತ್ತು ‘ಸ್ತಾನ್’ ಎಂಬ ಪದಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ.
ಆರ್ಯಾವರ್ತ: ಆರ್ಯರ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಹೆಸರು. ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಸ್ಕೃತ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಜಂಬೂದ್ವೀಪ: ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾದ ಭೂಭಾಗ. ‘ಜಂಬು’ ಮರಗಳ ನಾಡು ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಹೊಂದಿದೆ.ನಾಭಿವರ್ಷ: ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ರಾಜ ನಾಭಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹೆಸರು, ಭರತವರ್ಷದ ಹಳೆಯ ರೂಪ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಪ್ತಸಿಂಧು: ಏಳು ನದಿಗಳ ನಾಡು ಎಂದು ಅರ್ಥ. ವೈದಿಕ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಮೂಲ ಪ್ರದೇಶ.
ಹಿಂದ್: ಪರ್ಷಿಯನ್ ಮತ್ತು ಅರೇಬಿಕ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದ.
ಸೋನೆ ಕಿ ಚಿಡಿಯಾ: ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದ ಮೊದಲು ಭಾರತದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಬಳಸಿದ ಹೆಸರು.
ದ್ರಾವಿಡ: ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಭಾಷೆಗಳ ಆಧಾರಿತ ಹೆಸರು.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಸರುಗಳು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ವೈಭವವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ವಿಭಿನ್ನ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಭಾರತವು ತನ್ನ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಲ್ಲೇ ಏಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಇವು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
