ಮಾನವ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ್ದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಹಾಗೂ ರಾಜನೀತಿಜ್ಞ ಆಚಾರ್ಯ ಚಾಣಕ್ಯರು ತಮ್ಮ ‘ಚಾಣಕ್ಯ ನೀತಿ’ಯಲ್ಲಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಹಲವು ಮೌಲ್ಯಯುತ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದರೂ, ‘ಅತಿಯಾದ ಒಳ್ಳೆಯತನ’ವೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಚಾಣಕ್ಯರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಸಾದು ಅಥವಾ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿದ್ದರೆ ಎದುರಾಗುವ ತೊಂದರೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನವೇ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಮುಳ್ಳಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಚಾಣಕ್ಯರು ನೀಡಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ವಿವರಣೆಗಳು ಹೀಗಿವೆ:
ನೆಟ್ಟಗೆ ಇರುವ ಮರಗಳನ್ನೇ ಮೊದಲು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ!
ಚಾಣಕ್ಯರು ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ — ನೀವು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಕಡಿದು ಬೀಳಿಸುವ ಜನರು ಮೊದಲು ನೆಟ್ಟಗೆ (ಸರಳವಾಗಿ) ಬೆಳೆದಿರುವ ಮರಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು, ವಂಕಿ-ಬೊಂಕಾಗಿರುವ ಮರಗಳನ್ನಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಸರಳ ಹಾಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತುಳಿಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಗೌರವ ಹಾಗೂ ಶೋಷಣೆ
ನೀವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಯಾವಾಗಲೂ ‘ಹೌದು’ ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಉದಾರತನವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ‘ಅಸಹಾಯಕರತ್ನ’ ಅಥವಾ ‘ದೌರ್ಬಲ್ಯ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶೋಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅತಿಯಾದ ಒಳ್ಳೆಯತನ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಗೌರವಕ್ಕೇ ಧಕ್ಕೆ ತರಬಹುದು.
ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನಡೆ
ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಹೋಗುವ ಅತಿಯಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟ ಅಥವಾ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ನೋಯುತ್ತಾರೆಂಬ ಭಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಜೀವನದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ವಂಚನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದು
ಅತಿಯಾಗಿ ನಂಬುವ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದುಷ್ಟರು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂಬಿಕೆ ದ್ರೋಹಕ್ಕೊಳಗಾದಾಗ ಅಂತಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತೀವ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಚಾಣಕ್ಯರ ಅಂತಿಮ ಕಿವಿಮಾತು:
ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣ. ಆದರೆ, ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರಿಂದ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಚಾಣಾಕ್ಷತನ (ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ) ಮತ್ತು ಸಮಯೋಚಿತ ಕಠಿಣತೆ ಅಗತ್ಯ. ಪಾಪ ಅಥವಾ ಅಧರ್ಮ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಗೌರವಕ್ಕಾಗಿ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
